sex and the city

You Are Most Like Carrie!

You're quirky, flirty, and every guy's perfect first date. But can the guy in question live up to your romantic ideal? It's tough for you to find the right match - you're more than a little picky. Never fear... You've got a great group of friends and a great closet of clothes, no matter what! Romantic prediction: You'll fall for someone this year... Totally different from any guy you've dated.

Which Sex and the City Vixen Are You?

om zomaar eens een testje te doen over mijn favoriete reeks

Een politiek weekendje

Iedereen (boven de 18) is vandaag weer naar het stemhokje getrokken, ook ik. hier vermeld ik maar eventjes mijn politieke belevenissen.

Het begon allemaal gisteren in Hasselt centrum, op de grote markt, allemaal kraampjes. Oh leuk denkt u nu, maar het was een politiek marktje. Alle partijen, in leuk gekleurde outfits, probeerden me nog een laatste keer te overtuigen. Laat het niet zijn dat ik persoonlijk een hekel heb aan onnodig lastig gevallen te worden op een shopdagje en al helemaal aan de overbodige papierverspilling. Het slalommen om de gele, oranje, rode, groene, ... jasjes te ontwijken, het leek net of ik gedronken had, links, een beetje naar rechts, handen in de broekzak en vooral geen oogcontact maken. De prijs voor idiootste en ook luidruchtigste stunt gaat dan ook naar de doedelzakspeler van Johan Sauwens, sorry t overtuigt me niet hoor. Ik ben er dan ook flyerloos doorgekomen. Waarvoor ik mezelf dan ook feliciteer, ik heb voor mezelf geen afval geproduceerd en dus mijn steentje aan het milieu bijgedragen, waar al die politieke partijen zo over zeuren.
Nog een papier verspilling vind ik de kiesbrieven, ja ook hier is het nog niet gedigitaliseerd. Een enorm groot, roze en gele blad. Laten we nu stellen dat de papieren waarvan ik iets moest inkleuren groter waren dan het tafeltje in het haast omvallend houten kieshokje ( te vergelijken met het houten huisje van de drie biggetje, te hard blazen en het viel om) Op de bovenkant van deze leuke gekleurde papieren stond niets, de onderste helft, die dus niet op mijn tafeltje paste bevatte de namen en inkleurbolletjes. Dit maakt dus dat het een waar gevecht was om het papier op een zo min kreukbare manier op het tafeltje te krijgen, hierbij stootte mijn elleboog tegen de rand van het hokje, waarbij we de stevigheid konden voelen.

De te kleine tafeltjes was niet het enige, probleem 2, de koordjes van de vrij botte potloodjes waren nogal kort, sorry voor de mensen halverwege de lijst, u kon niet gekozen worden. Voor de ondersten konden we uiteraard ons blad ondersteboven houden. Na het blad zo gepositioneerd te hebben, heb ik toch een stem kunnen uitbrengen op de partij van mijn keuze.
Eens uit het hokje, moeten de papieren in overvolle brievenbussen gestoken worden, nog een opgave, waarin ik uiteraard ook weer slaagde.
Dit keer vergat ik zelfs niet mijn paspoort op te halen bij de laatste persoon aan het controletafeltje.
Al bij al heb ik het er goed vanaf gebracht ondanks de problemen.

Zo dit was mijn politieke weekendje, nu wachten tot er eindelijk iets deftig op de tv komt, het is genoeg geweest voor vandaag.

Wat is dat toch allemaal?

Wat is dat toch deze week, heb ik ergens iets op mij hangen ofzo? Nu vraag je je vast af waarover het gaat, wel het zit zo. Deze week val ik blijkbaar in de smaak bij mannen, nu ja mannen...

Het begon allemaal dit weekend, ik ga uit, met mijn vriendje weliswaar. Wat is daar nu vreemd aan, zul je denken? Wel ik sta er in een gewone outfit, niets sletterig ofzo, gewoon een kleedje met mouwen en een legging. Op een gegeven moment moet mijn vriendje naar het toilet, de natuur roept soms he. Ik sta daar dus mannenloos :D Niet voor lang zo blijkt. Een seconde nadat mijn vriend uit het zicht is verdwenen staat er al een vies ventje tegen mij op te schuren. Joepie denk ik dan, lang leve de ellebogen!!! (Dit hielp niet natuurlijk, gelukkig kwam mijn vriendje snel terug :p) Een half uurtje later sloeg de dorst toe en ging mijn vriendje drank halen, hij weg, voel ik toch niet een hand op mijn kont van een man die minstens dubbel zo oud is als mezelf(megajakkes!!!!) Zeer grappig allemaal volgens de omstaanders, ikzelf zie er de humor minder van in eigenlijk.

Ik denk dan het is gelegenheidsgebonden en het ligt aan het weekendsfeertje (lees :zatte mensen)

Nu vandaag midden in de week (woensdag dus) wandel ik van de bushalte naar huis, het zonnetje schijnt immers. Ik wandel dus, alleen rustig mijmerend over de lente en al die leuke lentekriebels. Opeens vertraagt er een auto, met een jonge kerel in (duh...) hij bekijkt me van kop tot teen, glimlacht eventjes naar mij en knikt (ken de kerel totaal niet) en rijdt dan gewoon vlot door.

Nu de moraal van het verhaal is: mannen zijn raar!!!!

Het ligt misschien aan mij, maar toch waarom doen ze dat, vraag ik er om? Ik dacht het niet dus! Ik vraag er niet om om door een of andere vettige kerel begaapt of bepottelt te worden, ik doe da toch ook niet en eerlijk gezegd ik hou er ook niet van. Maarja het is lente, we zullen er in de tijden van warm weer en dus ook minder kleding weer mee moeten leven...

stinkerds

Wat hebben mensen toch met een lijfgeur? Ik ga hier eventjes een tipje geven: zeep en deodorant. Ja echt, het helpt.

Ik nam vandaag, zoals wel vaker gebeurt, de bus. Stelt u zich het nu even voor. Het is druk, veel mensen nemen de bus, er is geen plaats. Plots zie je een vrij stoeltje naast iemand, logischerwijs neem je er plaats. Een seconde later heb je spijt van deze actie, de persoon naast je ruikt niet zo fris (om maar niet te zeggen dat die persoon stinkt).

Nu stel ik me de vraag: is het dan zo moeilijk om s'ochtends als je opstaat eventjes een beetje zeep en water te gebruiken en daarna een vleugje deo te spuiten? Ik hou niet van stinkerds en al helemaal niet op een bus. Er zitten mensen in de buurt, denk dan toch aan die persoonlijke hygiëne.
Tot zover mijn spannende belevenissen van vandaag

de wind is gedraaid

Eindelijk kan ik deze week weer eens lachen, zingen, dansen,... De depri-'ik kan het niet'-bui is voorbij. 'Waarom?' vraag je je nu af, awel, omdat het me deels toch al gelukt is. Nu nog gaan voor dat andere deel en dan is het morgen misschien wel tijd voor een feestje. Ik hoop het en hoop dat mijn geluk van vandaag morgen verder gaat en ook overslaat op de anderen die het nu best wel kunnen gebruiken.
De wereld lacht me toe en ik lach terug.

Miauwkes (of toch maar niet)

Vooraleer we weer denken dat er een kat buiten zit te mauwen, kijk dan eerst eens of u de tv niet heeft afgestemd op Idool.

Idool is toch zo hilarisch in het begin. Love those pré-selecties! Ik snap niet dat mensen zich zo belachelijk kunnen of durven maken, tenzij voor een weddenschap. Dit jaar verrast VTM ons met een nieuwe jury. Laten we zeggen dat ook zij de jankende katjes niet sparen.

Hier enkele quotes:

• in de buurt van zaventem noemen ze dat geluidsoverlast
• wij gaan er verder niks mee doen, en jij hopelijk ook niet
• Waarom heb je dat liedje niet in het Engels gezongen? Dat was Engels, ik heb het geprobeerd hè (beeldt u daarbij een heel erg limburgs accent in)
• ik wil deze martelgang niet laten verdergaan
• je hebt wel lange benen, maar de jury heeft erg lange tenen, dus nee
• veni, vidi, shitty
• denk je nu echt dat je kan zingen?
• Ga je naar dezelfde kapper als Willy Claes?
• als de lichten zijn gedoofd, heb jij ons een peer gestoofd
• ik voel geen passie, maar compassie
• wie zingt met zijn armen gekruisd, is op voorhand gebuisd

Dus de conclusie (van de sadist in mij) is dat de eerste rondes een bron van goed entertainment zijn en uiteraard zalige uitlachtelevisie.

love is all around

Morgen is het weer zover: Valentijnsdag. De dag waarop we onze liefde tonen voor elkaar. En hoe doen we dan in onze kapitalistische maatschappij? Door kadootjes te kopen natuurlijk. Dit verpest een beetje de romantische sfeer volgens mij. Het gaat niet langer om houden van maar om wie heeft het mooiste geschenk. Dit is jammer.

Maar als ik dan weer eerlijk mag zijn, ik hou wel van een beetje romantiek van tijd tot tijd. En laten we eerlijk zijn, is er een betere gelegenheid dan 14 februari?

Ik zal het maar bekennen ik doe ook mee aan de hele valentijnshype. Ja ook een rationeel iemand als mezelf laat zich wel af en toe eens gaan. Dus ook dit jaar ben ik op pad gegaan, maar dit is niet altijd makkelijk. Ik hou van persoonlijke originele kadootjes. Uiteraard maak ik het me dan moelijker, maar de verrassing is wel groter. Het kriebelt wel een beetje al vanavond, het verlangen naar jou morgen. Ik kan niet wachten je gezicht te zien.

Maar als afsluitertje nu voor iedereen van wie ik hou :

Happy Valentine !!!

kill them all! !!!!

Zo die nachtelijke tv-programma's toch: belspelmeisjes!!
Mensen verenig u en make it go away, it's evil!!!!!

Jaja mijn vader is weer eens voor de tv in slaap gevallen en laat het nu net wezen dat er op een moment belspelletjes beginnen. Een 'leuk' uitziend meisje (moet wel ze heeft namelijk geen hersenen) staat aan een stuk door met een overdreven uitspraak te tateren over geld wat jiJ zou kunnen winnen.

Om de intelligentie te bewijzen van de belspeldames hier een fragment uit wat er gezegd werd:
Belspelmeid: Wat is jouw antwoord?
deelnemer: huismijt
belspelmeid: ow jammer dat staat niet op mijn bord (pruillipje). Maar geen nood volgende keer beter. Voor iedereen heb jij nog geen huismijt dan kan je hier genoeg geld verdienen zodat je een huismijt kan veroorloven.

Ik denk dat ze niet goed weet wat huismijt is, neen het is geen bediende, maar een soort insect waar mensen allergisch aan zijn.

Even later: ja het is een gunstige lijn, jij kan betalen om bij mij in de studio te komen.
Moesten we niks winnen?

Waarom belandt daar nooit een bompakket of een vliegtuig in de studio, terroristen verenig u zij zijn minstens zo irritant als Bush.

actief of toch maar niet?

Zalig toch zo thuiskomen, neerploffen in de zetel en dan niets meer doen. Vandaag was een vrij vermoeiend dagje, laten we zeggen ik heb genoeg gewandeld en trappen beklommen voor de rest van de week.
Ik denk dat ik dit weekje het sporten weer maar eens ga overslaan, een mens heeft zijn grenzen he :D Ik ben momenteel aan het trainen voor het 100 m zetelhangen, en laten we zeggen ik word er steeds beter in. Voor de moedigen onder jullie: ik ga de uitdaging aan.

Voor zover de flauwe zever van de avond